Grotesk, surrealistisch, herkenbaar en volks
“Was ik een koe, ik ging vrijwillig naar het slachthuis.” Dat is de conclusie van Madam Goethals, de stokoude moeder van Lucien, na een tragikomische familiehistorie vol passie, ontrouw, jaloezie en leugens. Zo is er ook Sonja, een vrouw “die van haar man meer kletsen dan boterhammen krijgt” en Suzanne, de echtgenote van Lucien, die zich laat meeslepen door haar minnaar Florre.
Onwaarschijnlijk normaal eindigend verhaal uit 1998, “een broekske vol sappig theater” zoals de Zwolse Courant over deze productie schreef, voert Johan Knuts, Ineke Nijssen en Hendrik Van Doorn op in een familieverhaal en een veelheid van rollen. Een broeierig verhaal vanuit zeven perspectieven, een meervoudige evocatie van een aloud thema: ‘vrouw en minnaar vergiftigen echtgenoot.’
Het sobere decor, de geschminkte gezichten en een kleurige belichting, het is zo kenmerkend voor Ceremonia. Hier is het gezelschap dan ook op zijn best: grotesk en surrealistisch, herkenbaar en volks, humoristisch maar met dat genante gevoel dat het misschien beter is niet te schateren.
Eric De Volder is niet meer. Maar zijn theater zal altijd blijven zijn.
tekst, vormgeving & regie Eric De Volder / spel Johan Knuts, Ineke Nijssen & Hendrik Van Doorn / kostuums Claudine Grinwis / muziek Johan Derycke / © Peter Dewindt
ma 27 feb 2012 - 20u00 / kleine theaterzaal / € 14 basis - € 12.5 red - € 12 abo